अर्थशास्त्रको नोबेल पुरस्कार 2026: व्यवसाय, घरपरिवार र अर्थशास्त्रीका लागि यसको अर्थ

पुरस्कार, सरल शब्दमा

12 अक्टोबर 2026 मा रोयल स्विडिस एकेडेमी अफ साइन्सेजले रोबर्ट ई. हल र माइकल वुडफोर्डलाई आर्थिक विज्ञानको पुरस्कार प्रदान गर्‍यो। हल स्टानफोर्ड विश्वविद्यालयमा कार्यरत छन् भने वुडफोर्ड कोलम्बिया विश्वविद्यालयमा। आधिकारिक कारण यस्तो छ: “समष्टिगत आर्थिक स्थिरीकरणका व्यष्टिगत आर्थिक आधारका लागि”। यहाँ “व्यष्टि” ले एक-एक घरपरिवार र फर्मलाई जनाउँछ भने “समष्टि” ले सिङ्गो अर्थतन्त्रलाई।

यो पुरस्कार राष्ट्रिय कुल आँकडाबीचका तथ्याङ्कीय ढाँचामा होइन, घरपरिवार र व्यवसायका छनोटमा आधारित सिङ्गो अर्थतन्त्रका मोडेलका लागि हो। मोडेल भनेको समीकरणमा लेखिएको अर्थतन्त्रको सरलीकृत विवरण हो, जसको प्रयोग गरेर अर्थशास्त्रीहरू “यसो भयो भने के हुन्छ” भन्ने प्रश्न परीक्षण गर्छन्। केन्द्रीय बैंकले मूल्य र रोजगारी स्थिर राख्न ब्याजदर, अर्थात् पैसा सापटी लिनुको मूल्य, तोक्छ। ब्याजदर बढी हुँदा सापटी लिन महँगो पर्छ, त्यसैले मानिस र फर्मले कम खर्च गर्छन्, जसले मूल्यवृद्धिलाई सुस्त बनाउँछ। अमेरिकी फेडरल रिजर्भ र युरोपेली केन्द्रीय बैंकलगायत केन्द्रीय बैंकहरूले यिनै छनोटबाट बनेका मोडेल प्रयोग गर्छन्।

यो दृष्टिकोण कटु अनुभवबाट सिकिएको हो। 1960 को दशकमा अर्थशास्त्रीहरू फिलिप्स वक्र भनिने एउटा सरल ढाँचामा भर पर्थे। थोरै मानिस मात्र बेरोजगार हुँदा रोजगारदाताले कर्मचारी आकर्षित गर्न तलब बढाउँथे, र फर्मले ती लागत मूल्यमा थपेर मूल्य बढाउँथे। त्यसैले कम बेरोजगारीसँगै उच्च मुद्रास्फीति, अर्थात् मूल्यको सामान्य वृद्धि, आउँथ्यो। 1970 को दशकमा यो ढाँचा भत्कियो: मुद्रास्फीति र बेरोजगारी सँगसँगै बढे। यसको एउटा कारण के थियो भने मानिसहरूले उच्च मुद्रास्फीतिको अपेक्षा गर्न थालिसकेका थिए र त्यसलाई तलब र मूल्यमा जोडिसकेका थिए। राष्ट्रिय कुल आँकडाबीचका ढाँचाले तत्कालीन नीतिअन्तर्गतको व्यवहार झल्काउँछन्, त्यसैले नीति बदलिँदा व्यवहार बदलिन्छ र ती ढाँचा भत्किन्छन्। मानिसका लक्ष्य र बजेटमा आधारित छनोट बढी टिकाउ हुन्छन्।

हलको कामले घरपरिवारबारे के देखाउँछ

मानिसहरू आफ्नो खर्च वर्षैपिच्छे एकनास राख्न खोज्छन् भन्ने कुरालाई आधार मानेर हलले घरपरिवारका योजना कसरी परीक्षण गर्ने भन्ने देखाए। उनको 1978 को परीक्षणले मानिसहरू यो महिना आउने आम्दानी मात्र होइन, जीवनभर कमाउने अपेक्षा गरेको आम्दानीका आधारमा योजना बनाउँछन् भन्ने मान्यता लियो। त्यस मान्यताअनुसार भविष्यमा खर्चमा आउने परिवर्तनको पूर्वानुमान गर्न कठिन हुनुपर्छ। अपेक्षा देख्न नसकिए पनि परीक्षणले डेटा प्रयोग गर्न सक्थ्यो।

1982 मा हल र फ्रेडरिक मिस्किनले वास्तविक परिवारले खानामा गरेको खर्चको डेटा प्रयोग गरेर यो विचार परीक्षण गरे। त्यस खर्चको करिब 80% पहिल्यै योजना गरिएको देखियो, जबकि करिब 20% आम्दानी आउँदै जाँदा त्यसैलाई पछ्याउँथ्यो।

अर्थशास्त्रीहरू अहिले “हातमुख जोर्ने” घरपरिवार गन्छन्, जससँग दैनिक बिल तिर्न तुरुन्तै उपलब्ध पैसा थोरै हुन्छ। यो पुरानो भनाइको अर्थ एउटा तलबदेखि अर्को तलबसम्म गुजारा चलाउनु हो। यस्ता परिवारले हरेक तलब आउनासाथ खर्च गर्ने गर्छन्। 1989 देखि 2010 सम्मका अमेरिकी सर्वेक्षणमा आधारित 2014 को एउटा अध्ययनले हरेक 100 मध्ये करिब 31 घरपरिवार यसरी बाँचिरहेको पायो। धेरैसँग घर वा अवकाश कोष थियो, तर हातमा नगद थोरै थियो (Kaplan, Violante र Weidner, 2014)। पछि फेडरल रिजर्भ बैंक अफ सेन्ट लुइसका अर्थशास्त्रीहरूले उही विधिबाट यो गणना अद्यावधिक गरे। 2022 सम्ममा यो अनुपात घटेर हरेक 100 मा करिब 19 मा झरेको थियो (Kozlowski र Jordan-Wood, 2024)।

नयाँ मोडेलहरूले घरपरिवारबीचको यस्तो भिन्नता समेट्छन्, त्यसैले ब्याजदर वा मूल्यमा आएको परिवर्तन हरेक समूहसम्म फरक ढङ्गले पुग्छ।

वुडफोर्डको कामले फर्मबारे के देखाउँछ

वुडफोर्डले फर्म र केन्द्रीय बैंकलाई काम गर्ने एउटै मोडेलमा ल्याए, जुन उनको 2003 को पुस्तक Interest and Prices मा प्रस्तुत छ। जोन मेनार्ड केन्सको नामबाट नामकरण गरिएको यो न्यू केन्सियन मोडेलले अर्थतन्त्रलाई घरपरिवार र बिस्तारै मूल्य समायोजन गर्ने फर्मबाट निर्माण गर्छ। आज केन्द्रीय बैंकहरूले प्रयोग गर्ने मोडेलको मूल आधार यही हो।

एकेडेमीको सारांशले यो सम्बन्ध स्पष्ट पार्छ: मुद्रास्फीति हजारौं व्यवसायका मूल्यसम्बन्धी निर्णयबाट आउँछ। ब्याजदरले मानिसहरू कति खर्च गर्छन् भन्ने कुरा बदल्छ, जसले अन्ततः फर्मले आफ्ना उत्पादनमा लिने मूल्यलाई असर गर्छ। मोडेलमा फर्मले मूल्य बदल्ने मौका कहिलेकाहीँ मात्र पाउने भएकाले उनीहरू आगामी महिनाहरूका लागत र प्रतिस्पर्धीका मूल्यलाई ध्यानमा राख्छन्।

फर्म र घरपरिवारले भविष्यतर्फ हेर्ने भएकाले केन्द्रीय बैंकले भविष्यबारे भनेको कुरामाथिको विश्वासले आजै मूल्यलाई प्रभाव पार्छ। मुद्रास्फीति लक्ष्य र केन्द्रीय बैंकहरूले आजकल आफ्नो अर्को कदमबारे दिने सङ्केतको पछाडि यही विचार छ। मुद्रास्फीति लक्ष्य भनेको केन्द्रीय बैंकले लक्ष्य राखेको मूल्यवृद्धिको दर हो। मोडेलले लागतमा आएको उछाललाई मागमा आएको गिरावटभन्दा फरक ढङ्गले हेर्छ, किनभने हरेकलाई फरक प्रतिक्रिया चाहिन्छ। समितिका अनुसार यही सोचले केन्द्रीय बैंकहरूलाई 1970 को दशकका सङ्कटभन्दा महामारी र हालको ऊर्जा झट्का राम्रोसँग सम्हाल्न मद्दत गर्‍यो। यसलाई प्रमाणित गर्न कठिन छ भन्ने कुरा पनि समितिले थपेको छ।

समितिका अनुसार मोडेलमा अझै के कमी छ

समितिको वैज्ञानिक पृष्ठभूमि दस्तावेजले दुई कमी औंल्याउँछ।

पहिलो कमी समयको हो: फर्मले मूल्य कहिले बदल्ने निर्णय गर्छन्। मानक मोडेलले मूल्य परिवर्तनलाई चिट्ठाजस्तो मान्छ: हरेक महिना, लागत जे भए पनि, हरेक फर्मसँग आफ्नो मूल्य बदल्ने उही निश्चित सम्भावना हुन्छ। यसले मोडेललाई समाधान गर्न र डेटासँग मिलाउन पुग्ने गरी सरल राख्छ। समिति यसलाई मूल्य बदल्ने लागतलाई मोडेल गर्ने चरम तरिका भन्छ। समितिका अनुसार वास्तविक फर्मले लागत उछालिँदा मूल्य अझ धेरैपटक बदल्ने अपेक्षा गरिन्छ। त्यसरी बनाइएका मोडेल छन्, तर मानक मोडेलको ठाउँ लिने कुनै एउटामा अर्थशास्त्रीहरू सहमत भइसकेका छैनन्।

दोस्रो कमी डेटाको हो: फरक-फरक ठाउँ र उद्योगमा मूल्य कसरी चल्छ। 2021 पछि अर्थशास्त्रीहरूले “ठाउँ र उद्योग-क्षेत्रअनुसार मूल्यको चालमा विविधता” अध्ययन गरे। यसको अर्थ हो, मूल्य एक ठाउँदेखि अर्को ठाउँसम्म र एउटा उद्योगदेखि अर्कोसम्म कसरी फरक ढङ्गले चले। यसले मूल्य उछालको कारण के थियो र त्यो किन लम्बियो भन्ने बुझाउन मद्दत गर्‍यो। त्यो काम दुई सङ्ख्यामा टिकेको छ — मूल्य कति पटक बदलिन्छ र कति मात्रामा — जुन प्रायः आधिकारिक मूल्य अभिलेखबाट लिइन्छ। यी अभिलेखले सीमित सङ्ख्याका पसल र आउटलेट मात्र समेट्छन्, र हरेक देशले आफ्नै अभिलेख राख्ने भएकाले तुलना गर्न अझ कठिन हुन्छ। यिनको प्रयोग गर्ने अधिकांश अनुसन्धान वस्तुमा आधारित छन्, जबकि रेस्टुरेन्टको खानालगायत सेवाका मूल्यलाई उसै गरी तुलना गर्न कठिन छ।

रेस्टुरेन्टका मेनु र स्टोरका र्‍याकले के देखाउँछन्

Realytics ले अनलाइन मेनु र स्टोरका र्‍याकमा 50 करोडभन्दा बढी मूल्य अङ्कित वस्तु ट्र्याक गर्छ। मेनुमा यो सङ्ख्या 20 लाखभन्दा बढी मेनुका 18 करोडभन्दा बढी आइटम हो। कभरेज बढ्दै छ। यो लेखले 15 ठूला बजारबारे जानकारी दिन्छ।

यो डेटा दुवै कमीसँग सम्बन्धित छ। पहिलो कमी, अर्थात् समयका लागि, Realytics ले हरेक महिना आइटमैपिच्छे मूल्य परिवर्तन पछ्याउँछ। यसले मूल्य कति पटक बदलिन्छ, परिवर्तन कति ठूला हुन्छन्, र एकैपटक कति वटा बदलिन्छन् भन्ने मापन गर्छ (निष्कर्ष 1 देखि 3)। दोस्रो कमी, अर्थात् ठाउँ र उद्योगका लागि, यसले सबै 15 बजारमा एउटै विधि प्रयोग गरेर रेस्टुरेन्टका मेनुलाई स्टोरका र्‍याकसँग तुलना गर्छ (निष्कर्ष 4 र 5)। निष्कर्ष 6 ले फरक-फरक आकारको मूल्यवृद्धिपछि मूल्यबारे ग्राहकको राय पछ्याउँछ।

हामीले मूल्य-अनुसन्धानकर्ताले अपनाएकै तरिकाले रेस्टुरेन्टका लागि दुवै सङ्ख्या मापन गर्‍यौं (Nakamura र Steinsson, 2008)। सेप्टेम्बर 2025 देखि सेप्टेम्बर 2026 सम्मको हरेक महिनाका लागि हामीले हरेक मेनु आइटमको मूल्यलाई एक महिनाअघिको मूल्यसँग तुलना गर्‍यौं।

तलको हरेक निष्कर्ष Realytics को डेटाले के देखाउँछ भन्नेबाट सुरु हुन्छ। जहाँ पहिलेका अनुसन्धानले उही प्रश्न अध्ययन गरेका छन्, त्यहाँ “पहिलेका अनुसन्धानले के फेला पारे” शीर्षक भएको दोस्रो भागले तिनका निष्कर्षलाई हाम्रा सङ्ख्यासँग तुलना गर्छ।

निष्कर्ष 1: सबै 15 बजारमा हरेक महिना 4.8% मेनु आइटमको मूल्य बदलिन्छ।

सबै 15 बजारमा मासिक हिस्सा मार्च 2026 मा 3.2% देखि मे 2026 मा 6.1% सम्म रह्यो। यसले परिवर्तनको गति कसरी घटबढ भयो भन्ने देखाउँछ। मूल्य कति पटक बदलिन्छ भन्ने कुराले बढेको लागत कति छिटो ग्राहकसम्म पुग्न सक्छ भन्ने बुझाउन मद्दत गर्छ।

स्रोत: Realytics · realytics.com · मूल्य बदलिने मेनु आइटमको मासिक हिस्सा, सेप 2025–सेप 2026

पहिलेका अनुसन्धानले के फेला पारे। लागत उछालिँदा फर्मले मूल्य अझ धेरैपटक बदल्छन्: समितिका अनुसार मानक मोडेलले छुटाउने सम्बन्ध यही हो। अमेरिकाको सामान्य उत्पादन-समूहमा महामारीअघि, अस्थायी छुट बाहेक, हरेक महिना हरेक 100 मध्ये करिब 10 मूल्य बदलिन्थे। 2022 को सुरुमा यो हिस्सा हरेक 100 मा 20 नाघ्यो र जनवरी–अगस्ट 2024 मा घटेर करिब 13 मा झर्‍यो (Montag र Villar, 2025)। ऊर्जा झट्कापछि पनि मूल्य परिवर्तन छिटो भयो, जसले लागत बदलिँदा फर्मले कसरी प्रतिक्रिया दिन्छन् भन्ने थप प्रमाण दिन्छ (Cavallo, Lippi र Miyahara, 2024)।

युरोपबाट थप विवरण आउँछ: केन्द्रीय बैंकका अर्थशास्त्रीहरूले युरो क्षेत्रका आधिकारिक मूल्य अभिलेख अध्ययन गरेका छन् — युरो क्षेत्र भन्नाले युरो प्रयोग गर्ने सदस्य देश। उनीहरूले ऊर्जाका मूल्य र अस्थायी छुटलाई बाहिर राखे। 2010 देखि 2019 सम्म हरेक महिना हरेक 100 मध्ये करिब 8 मूल्य बदलिए, जबकि 2022 मा हरेक 100 मध्ये करिब 12। 2020 अघि करिब तीनमध्ये दुई मूल्य परिवर्तन वृद्धि थिए। 2022 मा पाँचमध्ये चारभन्दा बढी वृद्धि थिए। 2024 सम्ममा खाद्यवस्तुका मूल्य फेरि कम पटक बदलिन थाले, जबकि कपाल काट्ने र मर्मतलगायत सेवाका मूल्य अझै सामान्यभन्दा धेरैपटक बदलिँदै थिए। टोलीको मोडेलमा छिटो मूल्य परिवर्तनले मुद्रास्फीतिको शिखर झन्डै एक प्रतिशत बिन्दु बढायो (Gautier र अन्य, 2026)। प्रतिशत बिन्दुले दरबीचको अन्तर मापन गर्छ: उदाहरणका लागि, 2% बाट 3% मा पुग्नु एक प्रतिशत बिन्दुको वृद्धि हो।

फर्मका सर्वेक्षणले अब चिट्ठाको विचारलाई सीधै परीक्षण गर्छन्। बैंक अफ इङ्ल्यान्डको जनवरी 2026 को एउटा वर्किङ पेपर, अर्थात् प्रारम्भिक अनुसन्धान प्रतिवेदन, 2023–25 को बेलायती सर्वेक्षणका नतिजा प्रस्तुत गर्छ (Bunn र अन्य, 2026)। होटल, रेस्टुरेन्ट र क्याफे फर्ममध्ये 72% ले आफूले प्रायः निश्चित तालिकाअनुसार होइन, परिस्थितिले माग गर्दा मूल्य बदल्ने बताए।

रेस्टुरेन्टसम्बन्धी हालका अध्ययनले बढी तलब कसरी मूल्यसम्म पुग्छ भन्ने देखाउँछन्। न्यूनतम पारिश्रमिक भनेको कानुनले अनुमति दिएको सबैभन्दा कम प्रतिघण्टा तलब हो। अप्रिल 2024 मा क्यालिफोर्नियाले ठूला फास्ट-फूड चेनका कामदारका लागि न्यूनतम पारिश्रमिक बढाएर $20 प्रतिघण्टा पुर्‍यायो। छ महिनापछि क्यालिफोर्नियाका फास्ट-फूड रेस्टुरेन्टमा अनलाइन मेनुका मूल्य तुलनाका लागि लिइएका राज्यहरूको भन्दा करिब 2% बढी थिए। अध्ययनको अनुमानअनुसार अतिरिक्त तलब-लागतको करिब 60% ग्राहकसम्म पुग्यो (Sosinskiy र Reich, 2025)।

2016–20 मा म्याकडोनाल्ड्समा न्यूनतम पारिश्रमिकमा 10% वृद्धिले बिग म्याकको मूल्य करिब 1.4% बढायो (Ashenfelter र Jurajda, 2022)। त्योभन्दा पहिले, 1995–97 मा, न्यूनतम पारिश्रमिकमा 10% वृद्धिले अमेरिकी रेस्टुरेन्टका मूल्य करिब 0.7% बढाएको थियो (Aaronson, French र MacDonald, 2008)।

हाम्रो मासिक अभिलेखले हरेक ठाउँ र हरेक महिनाका लागि मूल्य कति पटक बदलिन्छ भन्ने मापन गर्छ। हाम्रा 13 महिनाले एउटा मात्र अवधि समेट्छन्: यिनले मूल्य परिवर्तनको स्तर र त्यो महिनैपिच्छे कसरी घटबढ हुन्छ भन्ने देखाउँछन्।

निष्कर्ष 2: अधिकांश परिवर्तन वृद्धि हुन्, र ती उल्लेखनीय आकारका छन्।

सबै 15 बजारमा मूल्य परिवर्तनमध्ये 82.4% वृद्धि हुन्। मध्यिका परिवर्तन — परिवर्तनलाई आकारअनुसार क्रमैसँग राख्दा बीचमा पर्ने मान — कटौती र वृद्धि दुवै गनेर 6.2% छ। मध्यिका वृद्धि 5.9% छ, जबकि रेस्टुरेन्टले मूल्य घटाउँदा प्रायः बढाउँदाभन्दा बढी मात्रामा घटाउँछन्।

निष्कर्ष 3: केही मेनुले एकैपटक धेरै मूल्य बदल्छन्।

सबै 15 बजारमा कुनै पनि महिनामा 17.6% मेनुले कम्तीमा एउटा मूल्य बदल्छन्। मूल्य बदल्ने मध्यिका मेनुमा 11.0% आइटम बदलिन्छन्। यस्ता मूल्य परिवर्तनमध्ये 21.5% मा मेनुका कम्तीमा आधा आइटमको मूल्य उही महिनामा बदलिन्छ।

पहिलेका अनुसन्धानले के फेला पारे। एकैपटक धेरै मूल्य बदल्नुको एउटा कारणलाई अर्थशास्त्रीहरूले नाम दिएका छन्: छापिएका मेनुको नामबाट उनीहरू मूल्य बदल्ने लागतलाई “मेनु लागत” भन्छन्। यसमा नयाँ मेनु छाप्ने, मूल्य-सूची अद्यावधिक गर्ने र नियमित ग्राहकले थाहा पाउने जोखिम पर्छन्। 2002 मा देशहरू युरो नगदमा सर्दा रेस्टुरेन्टका मूल्य उछालिए, र एउटा अध्ययनले यो उछाललाई मेनु लागतबाट व्याख्या गर्‍यो। रेस्टुरेन्टहरूले मेनु जसरी पनि फेरि छाप्नुपर्ने बेलाको वरपर आफ्ना मूल्यवृद्धि एकमुष्ट गरे (Hobijn, Ravenna र Tambalotti, 2006)। क्रोएसियाले जनवरी 2023 मा युरो अपनायो। युरोपेली सङ्घको तथ्याङ्क कार्यालय युरोस्ट्याटले यो परिवर्तनले त्यस महिनाको समग्र मुद्रास्फीतिमा 0.04 देखि 0.18 प्रतिशत बिन्दु थपेको अनुमान गर्‍यो। असामान्य मूल्यवृद्धि भएका सेवाको सूचीमा रेस्टुरेन्ट र क्याफे शीर्षमा थिए (Eurostat, 2023)। हाम्रो डेटामा देखिएका एकमुष्ट परिवर्तन मेनु-लागतको विचारसँग मेल खान्छन्: हरेक परिवर्तनमा लागत लाग्छ भने धेरै परिवर्तन एकैपटक गर्नु तर्कसङ्गत हुन्छ।

निष्कर्ष 4: रेस्टुरेन्टका मूल्य परिवर्तन देशअनुसार फरक छन्।

चित्र 2 ले यस लेखका 15 ठूला बजारको तुलना गर्छ। फ्रान्समा हरेक महिना 2.3% आइटमको मूल्य बदलिन्छ, र मध्यिका परिवर्तन 9.1% छ। अमेरिकामा हरेक महिना 5.0% बदलिन्छन्, र मध्यिका परिवर्तन 5.2% छ, जसले बढी बारम्बार तर साना परिवर्तन देखाउँछ। जर्मनी, स्पेन, पोर्चुगल र ग्रीस फ्रान्सजस्तै देखिन्छन्, कम तर ठूला परिवर्तनसहित। क्यानडा र दक्षिण अफ्रिका अमेरिकाजस्तै देखिन्छन्, बढी बारम्बार र साना परिवर्तनसहित।

स्रोत: Realytics · realytics.com · मेनु-मूल्य परिवर्तनको आवृत्ति र मध्यिका आकार, सेप 2025–सेप 2026

पहिलेका अनुसन्धानले के फेला पारे। आधिकारिक मूल्य अभिलेखले पनि उही दिशा देखाउँछन्। फ्रान्समा 1994 देखि 2003 सम्म हरेक महिना हरेक 100 मध्ये करिब 4 रेस्टुरेन्ट-मूल्य बदलिए। सबै मूल्यलाई हेर्दा, हरेक महिना करिब पाँचमध्ये एक बदलियो (Fougère, Gautier र Le Bihan, 2010)। तुलनीय उत्पादनमा युरो क्षेत्रमा अमेरिकामा भन्दा मूल्य कम पटक बदलिन्छन् (Gautier र अन्य, 2024)। हाम्रो 2025–26 को मेनु डेटाले रेस्टुरेन्टका मेनुमा यो अन्तर आज पनि कायम रहेको देखाउँछ। फ्रान्स, जर्मनी, स्पेन, ग्रीस र पोर्चुगलमा हरेक महिना 2.3% देखि 3.5% मेनु आइटमको मूल्य बदलिन्छ, जबकि अमेरिकामा 5.0%।

निष्कर्ष 5: स्टोरका र्‍याकका मूल्य मेनुभन्दा छिटो बदलिन्छन्।

सबै 15 बजारमा उही विधिले देखाउँछ कि सुपरमार्केटदेखि फार्मेसीसम्म स्टोरका 11.4% उत्पादनको मूल्य हरेक महिना बदलिन्छ। यो मेनु आइटमको 4.8% को करिब 2.4 गुणा हो, र स्टोरका मूल्य घट्ने पनि धेरैपटक हुन्छ। स्टोरका मूल्य परिवर्तनमध्ये 43.2% कटौती हुन्, जबकि मेनुमा 17.6%। कटौती र वृद्धि दुवै गनेर स्टोरको मध्यिका मूल्य परिवर्तन 10.2% छ। र्‍याकका मूल्यमा प्रमोसन र अस्थायी छुट समावेश छन्, जसले स्टोर र मेनुबीचको अन्तर बढाएको हुन सक्छ।

यीमध्ये अधिकांश बजारमा यो अन्तर कायम छ। अमेरिकामा स्टोरका 12.2% उत्पादनको मूल्य हरेक महिना बदलिन्छ, जबकि मेनु आइटमको 5.0%। पोल्यान्डमा अन्तर सबैभन्दा फराकिलो छ: स्टोरका 21.8% उत्पादनको मूल्य हरेक महिना बदलिन्छ, जबकि मेनु आइटमको 4.6%। जापान र दक्षिण अफ्रिका अपवाद हुन्: त्यहाँ हाम्रो डेटामा स्टोरका मूल्य मेनुका मूल्यभन्दा कम पटक बदलिन्छन्।

स्रोत: Realytics · realytics.com · मूल्य बदलिने मेनु आइटम र स्टोरका उत्पादनको मासिक हिस्सा, सेप 2025–सेप 2026

पहिलेका अनुसन्धानले के फेला पारे। अर्थशास्त्रीहरूले 1998 देखि 2005 सम्मका आधिकारिक अमेरिकी अभिलेखमा प्रशोधित खाद्यलाई यात्राबाहेकका सेवासँग तुलना गर्दा यस्तै विभाजन भेटेका छन्। प्रशोधित खाद्यका मूल्य बढी बारम्बार बदलिए र बढी पटक घटे (Nakamura र Steinsson, 2008)। 2024 मा युरो क्षेत्रमा करिब 19% खाद्य मूल्य हरेक महिना बदलिए, जबकि सेवाका करिब 8% मूल्य। यी तथ्याङ्कमा अस्थायी छुट समावेश छन्। खाद्यमा पसलबाट गरिने खरिद पर्छ, जबकि सेवामा रेस्टुरेन्टको खाना पर्छ (Gautier र अन्य, 2026)। यी निष्कर्षलाई दिशाका आधारमा तुलना गर्न सकिन्छ, तर तिनका मापन गरिएका आकार फरक विधि, अवधि र उत्पादनमा निर्भर छन्।

निष्कर्ष 6: ठूलो मूल्य उछालपछि मूल्यबारेका राय अझ नकारात्मक हुन्छन्।

यो निष्कर्षका लागि उही स्थलका मेनु-मूल्य र मूल्यबारे ग्राहकको राय दुवै, मूल्यवृद्धिअघि र पछि, चाहिन्छ। यी बजारका रेस्टुरेन्ट र क्याफेका लागि दुवै उपलब्ध थिए। मूल्यबारेका यीमध्ये अधिकांश रायले मूल्य बढी वा कम लाग्छ भन्ने बताउँछन्, र केहीले मूल्य-सार्थकताको मूल्याङ्कन गर्छन्। ठूलो उछाल भन्नाले एउटा स्थलका अनलाइन मेनु आइटममध्ये कम्तीमा एक चौथाइको मूल्य एकै महिनामा बढ्नु हो, सामान्यतया 8% वा सोभन्दा बढीले।

ठूलो उछालअघि ती स्थलमा मूल्यबारेका हरेक 100 राय मध्ये करिब 33 नकारात्मक थिए। त्यसपछिका तीन महिनामा हरेक 100 मा करिब 38 नकारात्मक थिए। मूल्य नबढाएका, उही देश र महिनाका स्थलमा यो हिस्सा मुस्किलले बदलियो। त्यसैले ठूलो उछालसँगै हरेक 100 राय मध्ये करिब 3 देखि 4 नकारात्मक राय थपिए। सबै रायलाई एकसाथ गन्दा यो करिब 4 आयो, र हरेक स्थलको परिवर्तनको औसत निकाल्दा करिब 3। संयोगलाई ध्यानमा राख्दा सम्भावित दायरा 2.5 देखि 5 थियो। सुरुमा राय कति नकारात्मक थिए भन्ने आधारमा स्थलहरूको जोडा मिलाउँदा पनि हरेक 100 मा करिब 2.5 नै बाँकी रह्यो। मूल्य-सार्थकताको मूल्याङ्कन गर्ने राय पनि उसै गरी सरे। 15 मध्ये 14 बजारमा ठूलो उछालपछि मूल्यबारेका राय स्पष्ट रूपमा अझ नकारात्मक भए।

सामान्यतया 5% भन्दा कम वृद्धि हुने साना कदमसँगै हरेक 100 राय मध्ये 1 भन्दा कम नकारात्मक राय थपियो। अझ कडा जाँचले यसलाई बढीमा हरेक 100 मा करिब 2 देखायो। उही देश र महिनामा अधिकांश जाँचमा ठूलो उछालको नतिजा साना कदमभन्दा खराब रह्यो। अन्तर हरेक 100 मा करिब 2 देखि 4 थियो, र सुरुको धारणाका आधारमा जोडा मिलाउँदा अझ सानो।

95% स्तरमा त्रुटिको सीमा: सबै 15 बजारका लागि ±0.4। अमेरिका: ±0.7। साना बजारमा ±4.5 सम्म, जस्तै: दक्षिण अफ्रिका। चिली: खोक्रो चिह्नले देखाइएको अनुमान शून्य पनि हुन सक्छ।

स्रोत: Realytics · realytics.com · मूल्यबारेका उपभोक्ता राय र मेनु-मूल्य, सेप 2025–अग 2026

पहिलेका अनुसन्धानले के फेला पारे। काह्नेमान, क्नेच र थेलर (1986) ले मूल्यवृद्धि बढेको लागत पूर्ति गर्न भएको हो भने मानिसहरू त्यसलाई सजिलै स्वीकार्ने पाए। स्निर र सहलेखक (2024) ले अमेरिकी र इजरायली सर्वेक्षणमा यस्तै विचार पाए, देश र उत्पादनअनुसार केही फरकसहित। ती सर्वेक्षणले मूल्य किन बढ्यो भनेर सोधेका थिए। हाम्रा तथ्याङ्कले फरक-फरक आकारको मूल्यवृद्धिपछि ग्राहकले के भने भन्ने पछ्याउँछन्।

यो किन महत्त्वपूर्ण छ — एउटा व्यवसायदेखि सिङ्गो अर्थतन्त्रसम्म

एउटा व्यवसायका लागि। क्याफे, रेस्टुरेन्ट वा स्टोरले कुनै मूल्य महिनौंसम्म कायम राख्छ भने त्यो मूल्य ती महिनाभरि सही हुनुपर्छ। मूल्य धेरै कम भए, व्यवसायले फेरि मूल्य नबदलेसम्म बढ्दो लागतले हरेक बिक्रीको कमाइ घटाउँछ। धेरै बढी भए, त्यो उही इलाकाका मूल्यका तुलनामा छुट्टै देखिन्छ, त्यसैले नजिकका व्यवसायको पनि महत्त्व हुन्छ। अतः उत्तम मूल्यले भविष्यका लागत र नजिकका मूल्यलाई ध्यानमा राख्छ, र वुडफोर्डको मोडेलको फर्मलाई एउटा इलाकामा उभ्याउँछ।

वास्तविक जीवनमा पनि व्यवसायहरू अगाडि हेर्छन्, जस्तो कि 2001 देखि 2012 सम्मका अमेरिकी किराना र फार्मेसी स्टोरबारेको एउटा अध्ययनले देखाउँछ। राज्यका न्यूनतम पारिश्रमिक बढ्दा, न्यूनतम पारिश्रमिकमा 10% वृद्धिले किराना मूल्य करिब 0.36% बढायो। अधिकांश परिवर्तन कानुन पारित भएको तीन महिनाभित्रै, बढी तलब लागू हुनुअघि नै आयो (Renkin, Montialoux र Siegenthaler, 2022)। क्यालिफोर्नियाका चार महानगरीय क्षेत्रमा सेप्टेम्बर 2023 मा तलबसम्बन्धी कानुन पारित भएपछि रेस्टुरेन्टका मूल्य अन्यत्रभन्दा छिटो बढ्न थाले। बढी तलब अप्रिल 2024 मा लागू भयो। एउटा नयाँ वर्किङ पेपरले यो समयक्रमको दस्तावेजीकरण गर्छ (Clemens र अन्य, 2026)।

ग्राहकले मूल्य किन बढ्यो भन्ने पनि मूल्याङ्कन गर्छन्: 1984 र 1985 मा अनुसन्धानकर्ताहरूले क्यानडाका दुई सहरका वयस्कलाई फोन गरेर न्यायोचितताबारे सोधे। ठूलो हिमपातको भोलिपल्ट बिहान एउटा स्टोरले हिउँ पन्छाउने बेल्चाको मूल्य बढाएको एउटा कथामा 82% ले त्यो वृद्धि अनुचित भने। अर्को कथामा एउटा किराना पसलले आपूर्तिकर्तालाई लेटुसका लागि बढी तिरेको र आफ्नो लेटुसको मूल्य उत्तिकै रकमले बढाएको वर्णन थियो। यसपटक 79% ले यसलाई स्वीकार्य माने (Kahneman, Knetsch र Thaler, 1986)। यी उत्तरले मानिसहरू मूल्यवृद्धिको कारण र परिवर्तनको आकार दुवैको मूल्याङ्कन गर्छन् भन्ने सङ्केत गर्छन्।

2020 मा अमेरिका र इजरायलका सर्वेक्षणले महामारीका बेला यही ढाँचा भेटे। मानिसहरूले बलियो मागका कारण भएको वृद्धिभन्दा बढेको लागतका कारण भएको वृद्धिलाई बढी न्यायोचित ठाने, यद्यपि विचार देश र उत्पादनअनुसार फरक थिए (Snir र अन्य, 2024)। 2024 मा अर्को एउटा ठूलो अमेरिकी बर्गर चेनले दिनभरि बदलिने मूल्यको योजनाका कारण विरोध झेल्नुपर्‍यो। आलोचनापछि उसले ती परिवर्तनले भीडभाड हुने समयमा मूल्य बढाउने होइन, कम भीड हुने समयमा छुट ल्याउने बतायो।

घरपरिवारका लागि। घरपरिवारले तिर्ने हरेक मूल्यमा कुनै व्यवसायले त्यसलाई कहिले र कति बदल्ने भन्ने निर्णय झल्किन्छ। व्यवसायको लागत बढ्दा तिनका मूल्य अर्को महिना वा एक वर्षपछि बढ्न सक्छन्, जसले परिवारले वृद्धि कहिले महसुस गर्छन् भन्ने निर्धारण गर्छ। यही समयले बढ्दो लागतको भार कहिले कम हुन सक्छ भन्ने कुरालाई पनि असर गर्छ। हातमुख जोर्ने घरपरिवारका लागि बढी मूल्यले अर्को तलबले किन्न सक्ने सामान छिट्टै घटाउँछ।

परिवारहरूले मुद्रास्फीतिलाई परिचित मूल्यमार्फत पनि बुझ्छन् — यो कुरा 90,000 भन्दा बढी अमेरिकी घरपरिवारको किराना किनमेलको अभिलेखलाई अपेक्षित मुद्रास्फीतिबारेका सर्वेक्षणसँग जोडेको एउटा अनुसन्धानले देखाउँछ। चार अर्थशास्त्रीले बजेटको ठूलो हिस्सा ओगट्ने वस्तुभन्दा बारम्बार किनिने वस्तुको बढी महत्त्व हुने पाए। मानिसको मनमा मूल्य कटौतीभन्दा मूल्यवृद्धिको भार पनि बढी पर्‍यो (D'Acunto, Malmendier, Ospina र Weber, 2021)। हप्तामा एकपटक पिउने कफी अर्को परिचित मूल्य हो, यद्यपि यो अध्ययनले क्याफेको खरिद होइन, किराना सामान जाँचेको थियो।

सिङ्गो अर्थतन्त्रका लागि। मूल्य परिवर्तनको समय र आकारले लागत र ब्याजदरले सिङ्गो अर्थतन्त्रमा मुद्रास्फीतिलाई कसरी असर गर्छन् भन्ने कुरालाई आकार दिन मद्दत गर्छन्। केन्द्रीय बैंकहरूले ब्याजदर तोक्दा यी सम्बन्धका मोडेल प्रयोग गर्छन् भने फरक-फरक ठाउँमा मापन गरिएका मूल्य परिवर्तनले ती मोडेललाई वास्तविक जीवनसँग जोड्छन्।

फर्मले अनुमानका आधारमा मूल्य किन तोक्छन्

तथ्य जुटाउन लाग्ने समय र पैसालाई अर्थशास्त्रीहरू “सूचना-घर्षण” भन्छन्।

प्रविधिले र्‍याकका मूल्य अद्यावधिक गर्ने काम बदलेको छ। इलेक्ट्रोनिक सेल्फ लेबल मूल्य देखाउने साना स्क्रिन हुन्। एउटा किराना चेनले 2015 मा यस्ता लेबल अपनायो, र साना-साना चरणमा बढी बारम्बार मूल्य परिवर्तन गर्न थाल्यो। थपिएका परिवर्तन प्रायः कटौती थिए (Stamatopoulos, Bassamboo र Moreno, 2021)। यस्ता लेबल आउनुअघि, 1990 को दशकको सुरुमा, चार सुपरमार्केट चेनमा र्‍याकको हरेक मूल्य परिवर्तनमा करिब 52 अमेरिकी सेन्ट लाग्थ्यो (Levy र अन्य, 1997)।

अर्को एउटा अध्ययनले एउटा ठूलो अमेरिकी उत्पादक कम्पनीमा मूल्य बदल्ने भौतिक लागतलाई प्रबन्धकको काम र ग्राहकसँगको छलफलको लागतसँग तुलना गर्‍यो। भौतिक लागतमा मूल्य-सूची छाप्ने र वितरण गर्ने काम पर्थे, जबकि प्रबन्धकको कामको लागत त्यसको छ गुणाभन्दा बढी थियो। ग्राहकसँगको छलफल र मोलमोलाइको लागत बीस गुणाभन्दा बढी थियो (Zbaracki र अन्य, 2004)। क्याफेका लागि नयाँ मूल्य छाप्नुभन्दा त्यो मूल्य तय गर्नमा बढी मेहनत लाग्न सक्छ।

2009 को एउटा पेपरमा वुडफोर्डले मूल्य बदल्ने कि नबदल्ने भन्ने निर्णय गर्नुअघि बजारको अवस्था बुझ्न समय र ध्यान खर्च गर्ने फर्मको मोडेल बनाए। मोडेलमा सीमित सूचनाले मूल्यलाई अझ बिस्तारै समायोजन हुने बनाउँछ, र त्यसको समय प्रायः मानक मोडेलको मूल्य-परिवर्तन चिट्ठासँग मिल्दोजुल्दो हुन्छ। तर लागतमा अचानक उछालजस्ता ठूला झट्काले मोडेलका फर्मलाई चाँडै मूल्य बदल्न लगाउन सक्छन्।

न्युजिल्यान्डको एउटा अध्ययनले 2013 मा फर्मको सर्वेक्षण सुरु गर्‍यो, जसमा प्रबन्धकलाई हालको मुद्रास्फीति र उनीहरूको पूर्वानुमानबारे सोधियो। पहिलो सर्वेक्षणका बेला मुद्रास्फीति करिब 1.5% थियो, तर करिब आधा फर्मले मात्र त्यसलाई 2 प्रतिशत बिन्दुभित्र अनुमान गरे। हरेक 10 मध्ये करिब 6 फर्मले आफूले मुद्रास्फीति पटक्कै ट्र्याक नगर्ने बताए।

अनुसन्धानकर्ताहरूले केही फर्मलाई केन्द्रीय बैंकको लक्ष्य वा हालको मुद्रास्फीतिबारे जानकारी दिए, र ती फर्मले आफ्ना पूर्वानुमान ती तथ्यतर्फ सारे। यी दुई प्रकारका जानकारीले विज्ञ वा अन्य फर्मका पूर्वानुमानबारेको जानकारीभन्दा पूर्वानुमानमा ठूलो परिवर्तन ल्याए।

फर्मले जानकारीप्रति कसरी प्रतिक्रिया दिए भनेर जाँच्न अध्ययनले मूल्य, रोजगारी, उपकरणमा खर्च र तलबसम्बन्धी निर्णय पनि पछ्यायो। पछिको एउटा प्रयोगमा लक्ष्यलाई बढी आँकेका फर्मले लक्ष्य के हो थाहा पाएपछि आफ्ना पूर्वानुमान घटाए। कुनै तथ्य नपाएका फर्मको तुलनामा तिनले योजनाभन्दा कम कर्मचारी भर्ना र लगानी गरे। मूल्य र तलबमा कुनै स्पष्ट परिवर्तन देखिएन (Coibion, Gorodnichenko र Kumar, 2018)।

इटालीमा एउटा नियमित सर्वेक्षणले यादृच्छिक रूपमा छानिएका फर्मलाई मुद्रास्फीतिको पछिल्लो तथ्याङ्क दियो, जबकि अन्य फर्मलाई भनिएन (Coibion, Gorodnichenko र Ropele, 2020)। मुद्रास्फीतिको अपेक्षा बढेका फर्मले मूल्य बढाए र बढी ऋण लिन चाहे, साथै रोजगारी र उपकरणजस्ता पुँजी घटाए। तर केन्द्रीय बैंकका ब्याजदर तल्लो सीमानजिक हुँदा अध्ययनले रोजगारीमा कुनै गिरावट पाएन।

फर्मले मुद्रास्फीतिमा कम ध्यान दिने मुख्यतः त्यो कम हुँदा हो। मुद्रास्फीति कम रहेको 2018 मा सुरु भएका अमेरिकी सर्वेक्षणले प्रबन्धकहरूको मुद्रास्फीतिसम्बन्धी ज्ञानमा ठूलो कमी भेटे (Candia, Coibion र Gorodnichenko, 2024)। मुद्रास्फीति बढ्दै जाँदा फर्म र घरपरिवार बढी जानकार भए, त्यसैले नयाँ तथ्यले उनीहरूका पूर्वानुमान कम सारे (Weber र अन्य, 2025)।

यसको अर्थ। धेरै फर्मले आफ्ना मूल्य धेरै गलत हुन सक्ने अनुमानका आधारमा तोक्छन्, खास गरी मुद्रास्फीति कम हुँदा र त्यसले कम ध्यान खिच्दा। यी अध्ययनले नयाँ जानकारीले फर्मका पूर्वानुमान र तिनले लिने निर्णय दुवै बदल्न सक्छ भन्ने देखाउँछन्।

एउटा क्याफे, रेस्टुरेन्ट वा स्टोरका लागि

मूल्य बदल्नुअघि मालिकले नजिकका व्यवसायबारे Realytics मा सोध्न सक्छन्। यो वर्ष कुन व्यवसायले मेनु वा स्टोरका र्‍याकमा आफ्ना मूल्य बदले, र कति? ग्राहकले हरेक व्यवसायमा र मालिकको आफ्नै व्यवसायमा मूल्य-सार्थकताबारे के महसुस गर्छन्? जवाफले एउटा ठेगाना वरपरका व्यवसाय समेट्छन्।

चेन, फ्रेन्चाइज प्रणाली र ब्रान्डका लागि

दुई अर्थशास्त्री स्टेफानो डेलाभिन्या र म्याथ्यु गेन्ट्जकोले खाद्य स्टोर, फार्मेसी र ठूला डिस्काउन्ट स्टोरका ठूला अमेरिकी चेनको अध्ययन गरे (2019)। धेरैजसोले स्थानीय बजार निकै फरक भएका ठाउँमा पनि सबैतिर लगभग उही मूल्य लिए। उनीहरूको स्थानीय मूल्य निर्धारण मोडेलसँग तुलना गर्दा, सामान्य चेनको अनुमानित नाफा-अन्तर वर्षमा करिब $1.6 करोड थियो। रेस्टुरेन्ट र स्टोर चेनले पनि आफ्ना स्थानहरूभरि यही छनोटको सामना गर्छन्।

2006 देखि 2018 सम्मका अमेरिकी खुद्रा चेनबारेको एउटा अध्ययनले एउटा भिन्नता थप्छ (Butters, Sacks र Seo, 2022)। चेनहरू स्थानीय मागमा भिन्नता हुँदाहुँदै पनि प्रायः उही मूल्य कायम राख्छन्, तर स्थानीय लागतको भिन्नता भने मूल्यमा सार्छन्। स्थानीय कर बढ्दा प्रभावित स्टोरमा मात्र मूल्य बढे।

Realytics ले मूल्य निर्धारण टोलीलाई एकैपटक हरेक स्थानको स्थानीय चित्र दिन्छ, ताकि टोलीले आफ्ना व्यवसाय वरपरका बजार तुलना गर्न सकोस्। टोलीहरूले नजिकका मेनु र र्‍याकका मूल्य कति छिटो सरिरहेका छन् भन्ने कुरा हरेक स्थानमा मूल्य-सार्थकताबारे ग्राहकको धारणासँगै तुलना गर्न सक्छन्। यसले एउटै मूल्य-सूची कुन बजारमा मिल्छ र कहाँ मिल्दैन भन्ने देखाउँछ। चेनको नाममा त्यसका स्थान चलाउने फ्रेन्चाइजी र मुख्य कार्यालय दुवैले मूल्यसम्बन्धी छलफलमा उही स्थानीय प्रमाण ल्याउन सक्छन्।

अर्थशास्त्री र केन्द्रीय बैंकहरूका लागि

रेस्टुरेन्ट-मूल्यका पहिलेका अध्ययनले सरकारी अभिलेख, करिब एक हजार रेस्टुरेन्टको बिलिङ प्रणालीको डेटा, वा केही सय अनलाइन मेनु प्रयोग गरेका थिए। सान होजे र वरपर न्यूनतम पारिश्रमिक वृद्धिबारेको एउटा अध्ययनले 884 अनलाइन मेनु प्रयोग गर्‍यो (Allegretto र Reich, 2018)। Realytics ले हरेक हप्ता मेनु पछ्याउँछ, र सबैतिर एउटै तरिकाले मापन गर्छ। यसको Menu Price Index ले उही स्थलको उही परिकारलाई समयक्रममा ट्र्याक गर्छ र यो उत्पादनमा उपलब्ध छ।

डेटालाई सहर, रेस्टुरेन्ट वा स्टोरको किसिम, र चेन वा स्वतन्त्र व्यवसायअनुसार विभाजन गर्न सकिन्छ, जसले गर्दा अनुसन्धानकर्ताले फरक-फरक समूह जाँच्न सक्छन्। Realytics ले स्थल खुल्ने र बन्द हुने कुरा पनि अभिलेख गर्छ, साथै मूल्य-सार्थकताबारे ग्राहकको धारणा पनि, जसको प्रयोग गरेर अनुसन्धानकर्ताले नयाँ प्रश्न खोज्न सक्छन्। न्यूनतम पारिश्रमिक, कर वा मुद्रामा हुने परिवर्तन हरेक देशमा मेनु-मूल्यसम्म कति छिटो पुग्छ? स्टोरका र्‍याकमा खाद्य मूल्य बढ्दा के नजिकका मेनु-मूल्य पनि बढ्छन्, र कति पछि? के देशबीचका भिन्नताले मुद्रास्फीति, तलब र करलाई पछ्याउँछन्, र के सबैभन्दा कम मूल्य बदल्ने स्थल बढी बन्द हुन्छन्?

Realytics यी प्रश्नमा अर्थशास्त्री, विश्वविद्यालय र केन्द्रीय बैंकहरूसँगको अनुसन्धानलाई स्वागत गर्छ। अनुसन्धानकर्ताहरू hello@realytics.com मा लेख्न सक्छन्।

Realytics बारे

Realytics ले विश्वभरका व्यवसायलाई वरपरको बजारबाट मापन गर्न सकिने नतिजा पाउन मद्दत गर्छ। Realytics ले स्थानीय ब्रान्ड, र स्थानीय व्यवसायसँग काम गर्ने कम्पनीहरूका लागि AI व्यवसाय साथी बनाएको छ।

दुई दशकसम्म अनलाइन व्यवसाय एउटा कुरामा स्थानीय पसलभन्दा अगाडि निस्कियो: डेटा। यसले हरेक क्लिकबाट सिक्यो — मानिसहरू के चाहन्थे र अब के गर्ने। Realytics ले त्यस्तै प्रमाण विश्वभरका वास्तविक इलाकामा चल्ने पसल, क्याफे र रेस्टुरेन्टसम्म ल्याउँछ।

• एउटा स्थानका लागि: प्रमाणले मानिसहरू व्यवसायबारे के भन्छन्, त्यसको इलाकाका मूल्य, र अब चाल्ने कदम समेट्छ।
• सञ्चालकहरूका लागि: हरेक स्थानलाई हरेक हप्ता आफ्नै इलाकासँग दाँजेर मूल्याङ्कन गरिन्छ।
• चेन, फ्रेन्चाइजर, ब्रान्ड, घरबेटी, लगानीकर्ता र सार्वजनिक निकायका लागि: सयौं बजार एउटै तरिकाले मापन गरिन्छन्।
• स्थानीय व्यवसायलाई सेवा दिने एजेन्सी र प्लेटफर्मका लागि: उही डेटा तिनका आफ्नै उत्पादनभित्र उपलब्ध हुन्छ।

Realytics ले 28.8 करोड स्थान र 8 लाखभन्दा बढी चेनका अभिलेख जोड्छ, र 2020 देखि हरेक हप्ता डेटा अद्यावधिक हुन्छ। टोलीले प्रमुख डेटा कम्पनीहरूमा काम गरिसकेको छ। Realytics बारे थप।